Annar dagur í fríinu
Ég verð nú líka að viðurkenna að ég held að ég hafi bara algjörlega keyrt mig út þarna í desember þegar kemur að blogginu þegar ég var með vel yfir 1 blogg á dag. Maður þarf að vera ansi aktívur til að nenna að blogga á hverjum degi eða kannski ekki, reyndar held ég að Facebook sé bara enn einu sinni að stela allri athyglinni frá mér. Ég get ekki lengur hugsað í heilum málsgreinum heldur hugsa ég bara í stuttum hnitmiðuðum statusum
Spurning hvort ég nái að þrauka út þessa heilu viku sem að ég ætlaði að taka mér frí frá Facebook, kannski verð ég bara farinn að setja statusa hérna inná bloggið áður en yfir líkur ;)
Þetta er Daníel T. Daníelsson sem skrifar frá Nauthólsvíkinni
Facebook frí
Ég vona líka að þetta gefi mér tíma til að klára seinni hlutann af annálnum sem að ég var búinn að lofa fyrir löngu síðan. Þið megið því bást við því að hann komi núna í vikunni ;)
Þetta er Daníel T. Daníelsson sem skrifar úr Nauthólsvíkinni
Annáll fyrir árið 2009
Það er víst komin einhver hefð á það að ég taki saman svona stuttann annál yfir síðasliðið ár hérna á þessu bloggi mínu. Helga hefur eins og svo oft áður verið að ýta á mig að drífa í þessu, síðast tók það hana 3 mánuði að fá mig til að gera þetta en núna er ég byrjaður á þessu og það eru ekki einu sinni liðnar 2 vikur af þessu ári. Annað hvort er hún orðin betri í aðfá mig til að gera það sem hún vill eða ég bara búinn að átta mig á því að hún gefst ekkert upp og nenni ekki að hafa hana tautandi og röflandi yfir mér næstu 3 mánuðina ;)
Þannig að hér hefst annállinn fyrir árið 2009, gjöriði svo vel.
Janúar: Það var heldur betur að janúar var tíðindamikill mánuður hjá mér, ekki nóg með að ég hafi byrjað í nýju námi (Masters-námi í Alþjóðaviðskiptum) og keypt mér nýja tölvu (sem ég er núna að skrifa þennan annál á) heldur þá pantaði ég mér líka flug út til Köben að heimsækja Dagnýju systur og talandi um systur þá flutti Harpa systir hennar Helgu út til Noregs. Það er líka skemmtilegt að segja frá því að í janúar á síðasta ári þá tókum ég og Helga eitt svakalegasta afslöppunarkvöld sem við höfum á ævinni gert, þegar við fengum heila seríu af House lánaða, færðum stóra sjónvarpið inní svefnherbergi og tendgum DVD spilarann þangað inn og lágum svo í rúminu og horfðum á fleiri fleiri klukkustundir af House á einni nóttu. Það sem er svo skemmtilegt við þetta er það að við gerðum næstum nákvæmlega sama hlut núna um helgina nema í þetta skiptið þá var það How I met your mother en ekki House sem við horfðum á. Kannski verður þetta bara árlegur viðburður hjá okkur í janúar. :) Af öðrum skemmtilegum atburðum þá var það afmælið hans Björgvins Júlíusar, matarboðið hjá Hauki og svo ferðin mín til hennar Dagnýjar í lok mánaðarins.
Febrúar: Ólíkt janúar þá var febrúar ekki beinlínis viðburðaríkur. Hann byrjaði að vísu á góðum nótum þar sem að ég var í heimsókn hjá Dagnýju úti í Köben þegar styðsti mánuður ársins gekk í garð. Það var fátt annað merkilegt sem að gerðist í þeim mánuði. Við familían kíktum að vísu uppí bústað í smá helgarferð sem að var mjög skemmtileg. Ég og Helga héldum líka uppá 2 ára sambandafmælið okkar þar sem að ég var víst úti í Danmörku á sjálfu afmælinu (sem er bara for the record 31. Janúar) og gaf Helga mér alveg fáránlega flott Armani úr í gjöf á afmælinu, ég er eiginlega bara ennþá orðlaus fyrir þessu en svona er hún bara yndisleg hún Helga mín. Látum það vera lokaorðin fyrir þennan mánuð. Helga kærastan mín er yndisleg :)
Mars: Skemmtilegt að segja frá því að þegar ég er að skrifa þennan annál þá notasta ég alltaf við gamlar myndir frá því tímabili sem ég er að skrifa um sem og blogg úr þeim mánuði sem um ræðir svona sem heimildir yfir það sem við erum búin að gera. Ég var að skoða myndir frá því í Mars í fyrra og sá þá að ég og Helga fórum með Ingu Maríu að gefa öndunum í Mars á síðasta ári, þegar ég svo skoða annáls bloggið mitt fyrir árið 2008 þá les ég þar að við höfðum gert nákvæmlega það sama í mars árið áður. Sem sagt farið með strákana og Ingu Maríu sem var þá að vísu bara í bumbunni á Helgu, niður að tjörn að gefa öndunum. Ótrúlegt hvað við virðumst vera vanaföst og hreinlega bara gera sömu rútínuna aftur og aftur ár eftir ár. Eiginlega hálf spúkí ;) Fátt markvert gerðist í þessum mánuði, við kíktum með strákana á kaffihús í Smáralindinni og ég og Bjarki Flóvent fórum með Björgvin Júlíus að keppa á Selfossi í brjáluðu veðri og skítakulda. Inga María hélt áfram að stækka og verða að algjörum skæruliða, var þegar hér er komið við sögu farin að opna skúffur og tæta allt og drasl til eins og enginn væri morgundagurinn.
Apríl: Það er nú alltaf eitthvað merkilegt að gerast í apríl því að það er einmitt mánuðurinn sem hann Bjarki Flóvent á afmæli. Það var því slegið upp heljarinnar veislu með helling af kökum og kræsingum honum til heiðurs. Veðrið varð meira að segja líka það gott í apríl að ég grillaði úti á svölum ber að ofan. Dagný kíkti í heimsókn á frónið og við héldum páskana hátíðlega uppí bústað þar sem að krakkarnir og Dagný kepptust við að leita að páskaeggjunum sem falin voru víðsvegar um bústaðinn, svo var farið í pottinn og bara notið lífsins. Ég og Helga kíktum líka aðeins í leikhús í apríl, fórum með Ingu Mæju og Nonna að sjá einleikinn hans Péturs Jóhanns (sem ég tel mig nú reyndar eiga smá þátt í þar sem að maður var nú módel í auglýsingum fyrir sýninguna, og fékk að launum 4 miða á sýninguna) og kíktum svo út að borða á Geysir Bistro á eftir. Eins og þetta hafi ekki verið nóg fyrir þennan mánuð, þá fórum ég, pabbi og Björgvin Júlíus í smá veiðiferð uppað Hafravatni sem væri svo sem ekki frásögurfærandi nema fyrir þær sakir að ég var sá eini sem að veiddi eitthvað ;) Við fórum svo líka í enneina Tjarnarferðina,greinilegt að við erum búin að vera ansi dugleg að fóðra þessar blessuðu endur þarna í Tjörninni. Það voru víst líka tveir aðrir atburðir sem gerðust í apríl sem voru svo stórir að það voru þeir einu sem ég fann mig knúinn til að blogga um og það var þegar að Helga og reyndar strákarnir, fengu alveg fleiri tugi ef ekki hundruðir flóabita útum allan líkamann. Hef sjaldan séð annað eins en miðað við útganginn á henni Helgu minni þá er hún greinilega mjög gómsætur biti í augum (og reyndar munnum) flóa. Hitt sem að gerðist og fékk mig til að blogga var sú staðreynd að Fréttablaðið hætti að koma út hérna á Álftanesi, að vísu bara í tímabundinn tíma en núna í staðinn fyrir að það sé borið í öll hús eins og gert er á restinni af höfuðborgarsvæðinu þá er það bara sett í kassa sem eru á víð og dreif um Álftanesið og verður bara hver og einn að fara út og ná sér í blaðið ef hann svo kýs. Þetta gerði mig alveg öskuillan á sínum tíma en ég hef tekið Fréttablaðið í sátt síðan þá. Erfitt að vera reiður útí einhver sem er að gefa þér eitthvað frítt. Svo mörg voru þau orð
Maí: Það merkilegasta sem gerðist í Maí var vissulega 1.árs afmælið hennar Ingu Maríu. Vinum og vandamönnum var boðið í afmælið og var það hin mesta skemmtun. Sumir þurftu að vísu að vera aðeins lengur en aðrir þar sem að tímasetningin á boðinu fór víst eitthvað fyrir ofan garð og neðan þegar að ég bauð Kidda, hvort sem hann heyrði rangt eða ég sagði rangt, þá mætti hann allavegana góðum klukkutíma fyrir tilsettan upphafstíma afmælisins og neyddist hann því til að sitja hérna og sötra kaffi og hjálpa til við baksturinn uns afmælið byrjaði í raun og veru. Við kíktum líka út að borða á Ask (man reyndar ekki alveg af hvaða tilefni, það var eitthvað merkilegt. Hvort það var síðasta prófið hjá Maríu tengdó, ég að fá staðfestinu á skiptináminu eða hvað man ég bara ekki) og var það ansi gaman. Ég kíkti líka í heimsókn til Stebba og Sonju með Ingu Maríu(það verður að taka þetta fram þar sem að þetta er held ég eina skiptið sem ég hef farið með Ingu Maríu í heimsókn til þeirra) og fannst þeim Ingu Maríu og Birgi Leó bara voðalega gaman að leika saman. Það virðist sem að það hafi verið eitthvað þema að fara út að borða með mömmum sínum í Maí því að ég kíkti líka út að borða með mömmu minni ásamt nöfnu hennar henni Ingu María og skelltum við okkur á Safran sem að mamma var að fara á í fyrsta skipti og verð strax mjög heilluð af (skemmtilegt að segja frá því að það eru bara nokkrir dagar síðan að ég og Helga buðum mömmu einmitt aftur uppá Safran þar sem að við fórum og náðum í tvo gómsæta kjúklingarétti og humarsalat og komum með heim á Sogaveginn svona til að þakka henni fyrir alla pössunina og nuddið og allt það). Við kíktum svo líka uppí bústað þar sem að strákarnir afrekuðu það að dýfa sér ofan í Hafravatn, tóku að vísu ekki sundtök eins og ég gerði hérna um árið (enda kannski ekki alveg jafnvel einangraðir eins og ég var). Dagný var einmitt í heimsókn þarna og buðum við henni með okkur uppí bústað og áttum við alveg svakalega notalega helgi þarna uppí bústað saman. Grilluðum, fórum í pottinn, fórum út á hjólabátnum, slöppuðum af og höfðum það bara notalegt. Við fórum svo undir lok mánaðarins að horfa á Björgvin Júlíus keppa í gamla heimabænum hennar Helgu, Grindavík og ég fór svo með strákan líka að á bílasýninguna Burnout í Kórnum í Kópavogi, annað árið í röð. Mánuðurinn endaði svo á því að við fengum okkur göngutúr alla leið frá Álftanesinu og yfir í Garðabæinn til tengdó, reyndar voru bara 2 aðilar sem gengu, einn hjólaði og annar lág bara og hafði það notalegt í vagninum sínum. Má líka minnasta á það að alveg undir lok mánaðarins þá skoraði Helga á mig að blogga á hverjum degi og kom því alveg heil flóðbylgja af bloggum frá mér í júní. Gaman að því ;)
Júní: Þar sem að ég bloggaði víst á hverjum degi þennan mánuðinn eins og ég sagði ykku frá hér að ofan þá ætla ég bara að taka hvern dag fyrir sig og segja ykkur NÁKVÆMLEGA hvað ég gerði í þessum mánuði. Byrjaði á að fara með guttana í sund, fékk svo að vita að Kiddi vildi fá mig til að spúla stúkuna niðrá Laugardalsvelli. Inga María varð veik (ekki í fyrsta skipti) og hélt vöku fyrir okkur hjónum alla nóttina með ærandi gráti. Ég komst að því að hafði fallið aftur í Market Research en til að lina áfallið þá bauð Helga mér í bíó á Terminator Salvation í Lúxussalnum í Smárabíó (enn ein skemmtileg tilviljunin þvi að ég bauð Helgu í bíó í Lúxussalinn í Smárabíó í gær, greinilegt að við erum vanafastar skepnur). Ég gekk frá umsókninni minni um skiptinám til Madrid. Pabbi keypti nýjan utanborðs mótor á bátinn og bauð mér uppí bústað að testa gripinn. Það endaði sem algjört flopp því að báturinn var fullur af vatni og enduðum við með að þrífa allan bátinn og svo var komið of slæmt veður þegar að við ætluðum loksins að fara, pabbi skuldar okkur strákunum (Bjarki Flóvent og Björgvin Júlíus komu með mér) því eitt stk bátsferð. Ég þóttist vera voðalega heilsulegur, skellti mér í sund og synti heilan helling og eldaði svo einhverja heilusamlega máltíð, miðað við pizzuna og kjúklinginn sem ég er búinn að éta í kvöld þá hefur þetta heilsusamlega átak ekki endst vel. Ég fór svo á spænsku námskeið svona aðeins til að undirbúa mig fyrir för mína til Madrid. Var mjög hrifinn af þessar spænskukennslu og er jafnvel að hugsa um að skrá mig aftur á svona námskeið til að reyna að bæta aðeins við það sem ég lærði svo úti í Madrid. Eins og það væri ekki nógu spennandi að vera farinn að læra nýtt tungumál heldur þá var mér boðið að vera statisti í Fangavaktinni (sem ég hef by the way ekki ennþá séð), sótti um það fyrir löngu síðan svona uppá djókið en svo var bara haft samband við mig uppúr þurru og kallinn kallaður í tökur. Sést meira að segja glitta í mig nokkrum sinnum í þessu eina atriði sem ég var í. Ég og Inga Marí lékum okkur víst í skemmtilegum leik sem hét „Réttu mér hárburstann" förum ekkert nánar útí það. Dagný systir átti afmæli og hélt svaka veislu. Ég bloggaði svo um veisluna. Inga María var voðalega dugleg að subba út (vá ég er bara rétt svo að verða hálfnaður með mánuðinn, veit ekki hvort ég haldi þetta út) Greinilegt að ég var ekki bara við það að gefast upp á þesu bloggi því að þann 15. Júní þá var það sem ég bloggaði um bara það að við hefðum ekkert að gera og hver sem er mætti koma með einhverjar hugmyndir, merkilegt blogg það. Ég bauð Helgu í smá surprise ferð útaf próflokunum hjá henni og var það nú meira tilstandið að koma því öllu heim og saman. 17. Júní, það er víst árlegur viðburður að foreldrar spila á fótbolta á móti börnunum sínum og eru foreldarnir víst oft klædd í allskonar skringilegan klæðnað, eða svo hélt ég. Mætti út á völl klæddur eins og bavíani og sá þá að allir aðrir voru bara í venjulegum fötum jafnvel bara íþróttagöllum. Eins gott að ég var kæddur eins og bavíani(reyndar ekki raunverulegur bavíani, tek bara svona til orða) því að mér leið svo sannarlega eins og algjörum bavíana. Daginn eftir mættust svo Valur og Álftanes í Bikarkeppni KSÍ og grísaði Valur á 2-0 sigur þar sem að þeir skoruðu sigurmörkin á síðustu mínútunum. Bjarki Flóvent fór svo í keppnisferð uppá Skaga og mamma og systir hennar Helgu útskrifuðust, nei ekki af kleppi heldur úr háskólanum. Slegið var upp dýrindisveislu sem var hin mesta skemmtun. Ég uppgötvaði það hversu vanmetinn svefn er, skiljanlegt enda maðurinn orðinn 3 barna faðir. Ég þurfti að skila vanskilabók á bókasafnið. Í þessum mánuði fékk ég þær sorgarfréttir að hann Tobbi, nágranni frá því á Sogaveginum hefði látist. Ég þekkti hann og fjölskylduna hans mjög vel þar sem að ég og Rakel dóttir hans vorum nú einu sinni jafnaldrar og saman í bekk upp allan grunnskólann. Var ekki í miklu sambandi við þau hin síðari ár en man alltaf eftir að hafa óskað þeim gleðilegs nýs árs þegar ég var heima hjá mömmu og pabba um áramótin. Ég man að mér fannst það voðalega skrítið að sjá hann ekki með glas í hönd núna um síðustu áramót. Ég verð að viðurkenna að mér finnst allt það sem gerðist eftir þetta í mánuðinum vera svo ómerkilegt að ég finn mig á engan hátt knúinn til að blogga aftur um það.
Hérna er kominn fyrri helmingurinn af annálnum, ég ætla að bíða með þann seinni í smástund þar sem að klukkan er farin að ganga 3 um nótt og ég er búinn að vera alveg óratíma að skrifa um þessa fyrstu 6 mánuði ársins og á ekki von á að ég verði eitthvað fljótari að skrifa um þá næstu 6. Því ætla ég að láta þetta duga í bili og hendi svo seinni helmingnum inn við fyrsta tækifæri.
Þetta er Daníel T. Daníelsson sem skrifar frá Áltanesi
Gleðileg jól
*******
Vinsamlegast þyggið án allra skuldbindinga, augljósar eða undirliggjandi, þessar óskir um umhverfisvæna, samfélagslega skyldurækin, lítið stressandi, óávanabindandi og ókynbundin fögnuð yfir vetrar sólstöðum sem fagnað er af skemmtilegri hefði í trúarbrögðum af þínu vali (en með virðingu fyrir trú eða annarskonar sannfæringu og/eða hefðum annara, eða fyrir rétti þeirra sem kjósa að iðka enga trú eða annarskonar sannfæringu að neinu leiti) og ennfremur óskir um fjárhagslega hagstætt, persónulega fullnægjandi, og læknislega óflókið tímabil sem spannar hið hefðbundna dagatals ár (meðtalið, en ekki einskorðað við, kristna dagatalið, en ekki án virðingu fyrir dagatölum annara trúarbragða eða menninga). Áðurnefndar óskir eru veittar án tillits til kynþáttar, uppruna, litarhafts, aldurs, líkamlegrar getur, trúar, val á stýrikerfi eða kynhneigð óskandans.
*******
Gleðileg jól :)
Þetta er Daníel T. Daníelsson sem skrifar frá Álftanesi
1 dagur til jóla
*******
Það var á aðfangadagsmorgun að kona ein sagði við manninn sinn, „Mig dreymdi að þú hefðir gefið mér glæsilegt demants-hálsmen í jólagjöf.
Hvað heldurðu að það svona draumur geti þýtt?"
„Þú kemst að því í kvöld" sagði eiginmaðurinn og glotti
Um kvöldið, rétt áður en jólin gengu í garð, kom eiginmaðurinn heim með lítinn pakka sem hann færði eiginkonu sinni.
Stórhrifin, opnaði hún pakkann einungis til þess að finna inní honum bók sem hét „Draumaráðningar"
*******
Þetta er Daníel T. Daníelsson sem skrifar frá Álftanesi
2 dagar til jóla
*******
Þrír synir fóru að heiman, þeir héldu út í heim til að öðlast velgengni og gekk það eftir hjá þeim öllum. Þeir hittust svo allir rétt fyrir jólin og ræddu saman um gjafirnar sem þeir hefðu sent aldraðri móður sinni.
Sá fyrsti sagði, „Ég byggði stórt og flott hús handa móður okkar"
Sá næsti sagði, „Ég keypti handa henni stórglæsilegan Mercedes Benz"
Sá þriðji brosti og sagði, „Ég sló ykkur báðum við. Muniði hvað mömmu fannst alltaf gaman að lesa biblíuna? Og að núna er sjóninni hennar farið að hraka. Þess vegna sendi ég henni ótrúlegan páfagauk sem getur þulið upp alla biblíuna. Það tók öldungana í kikrjunni 12 ár að þjálfa hann. Hann er sá eini sinnar tegundar í heiminum. Mamma þarf bara að nefna eitthvað ákveðið vers í biblíunni og þá þylur páfagaukurinn það upp."
Stuttu eftir jólin sendi móðir drengjanna þriggja þeim þakkarbréf fyrir gjafirnar sem þeir höfðu gefið henni
„Kæri Patrekur minn," skrifaði hún einum af sonum sínum, „húsið sem að þú byggðir fyrir mig er alltof stórt. Ég bý bara í einu herbergi, en samt þarf ég stöðugt að vera að þrífa allt húsið!"
„Kæri Björgvin minn" skrifaði hún öðrum syni sínum, „ég er orðin alltof gömul til að keyra. Ég eyði lang mestum tíma bara heima hjá mér, þannig að ég nota bílinn sem þú gafst mér sárasjaldan."
„Elsku Jóhann minn," skrifaði hún þriðja syni sínum, „þú hefur greinilega næmt auga fyrir því hvað henni mömmu þinni líkar.
Kjúklingurinn var gómsætur""
*******
3 dagar til jóla
*******
Nokkrum dögum fyrir jól þá gekk maður einn inní gæludýrabúð í leit að óvenjulegri gjóf handa konunni sinni. Afgreiðslumaðurinn í búðinni segir honum að hann eigi akkúrat það sem hann sé að leita að. Glæsilegur páfagaukur sem heitir Chet sem syngur jólalög. Óvenjulegri verða nú ekki jólagjafirnar.
Agreiðslumaðurinn fer með manninn að búri einu þar sem að fallegur en þögull fugl situr. Maðurinn samsinnir því að vissulega sé nú fuglinn fallegur en hann virðist nú ekki vera mikill söngfugl. Afgreiðslumaðurinn segir honum að hinkra aðeins á meðan hann seilist í vasann og nær í kveikjara. Hann kveikir svo á kveikjaranum og setur hann undir vinstri fótinn á Chet. Um leið byrjar fuglinn að syngja, „Silent night, holy night".
Maðurinn finnst nú mikið til sönghæfileika Chets koma og fylgist vel með þegar afgreiðslumaðurinn færir kveikjarann yfir á hægri fót fuglsins. Chet byrjar þá um leið að syngja „Jingle Bells, Jingle all the way". Maðurinn segir að þessi fugl sé nákvæmlega það sem hann hafi verið að leita að og kaupir hann með það sama.
Eiginmaðurinn flýtir sér heim og heimtar að fá að sýna konunni sinni gjöfina hennar strax. Hann sýnir henni Chet og hefst svo handa við að útskýra hina ótrúlegu hæfileika fuglsins.
Með smá sýnikennslu þá sýnir hann henni hvernig fuglinn syngur „Silent Night" þegar hann setur kveikjarann undir vinstri fót Chets og svo hvernig hann skiptir yfir í „Jingle Bells" um leið og kveikjarinn er færður yfir á hægri fótinn. Eiginkonan er algjörlega undrandi á þessu, en spyr samt eiginmann sinn með smá púkaglotti hvað myndi eiginlega gerast ef hann setti kveikjarann á milli fóta fuglsins. Þar sem að eiginmaðurinn er nú alveg jafn forvitinni, þá færir hann kveikjarann svo að hann er mitt á milli lappanna á Chet og með það sama fer fuglinn að syngja - „Chet´s nuts roasting on an open fire!"
*******
Þetta er Daníel T. Daníelsson sem skrifar frá Álftanesi
4 dagar til jóla
*******
Óli hafði fengið nýtt hjól í jólagjöf
Hann fór strax út með það til að prufa
Þegar hann svo kom þjótandi niður brekkuna þá kallaði hann á Helgu systur sína og sagði, „Sjáðu Helga, engar hendur!"
Óli jók hraðann enn meira og kallaði aftur á systur sína, „Sjáðu Helga, engar fætur!"
Augnabliki seinna klessti Óli aftan á strætó, þegar hann var svo búinn að ná rænu aftur kallaði hann á systur sína enn einu sinni og sagði, „Jáðu Elga, enga ennu!"
*******
Að eldast og allt sem því fylgir
Núna t.d. þá sit ég hérna einn að horfa á sjónvarpið, Helga er sofandi í sófanum við hliðina á mér, strákarnir sofnaðir inní sínum herbergjum og Inga María, ennþá (vaknar væntanlega fljótlega), sofandi inní hjónaherbergi.
Ég verð stundum svolítið stressaður þegar ég átta mig á því hvað það eru margar manneskjur sem treysta á mig í lífinu. Það getur verið pínku yfirþyrmandi að hugsa til þess að ef mér mistekst eitthvað eða ef ég næ ekki einhverju settu marki þá geti það komið niður á öðrum en bara sjálfum mér. Ég er alls ekki með þessu að væla eða eitthvað svoleiðs, ég er bara að hugsa um þetta upphátt. Þetta er náttúrlega það sem að allir fást við á hverjum degi, eða þar að segja þeir sem eiga fjölskyldu.
Ég man t.d. til þess þegar að ég féll í Tækniháskólanum á sínum tíma, þá varð ég hálf þunglyndur eftir það en það kom í raun ekki niður á neinum nema sjálfum mér. Auðvitað voru foreldrar mínir og systkini þarna til staðar en þetta hafði í raun ekki mikil áhrif á lífsmynstur þeirra að ég væri ekki að standa mig í skólanum. En núna er raunin önnur, ef ég ná ekki ákveðnum prófum eða jafnvel í framtíðinni ef ég fæ ekki ákveðna vinnu eða eitthvað slíkt, þá getur það haft ansi viðamikil áhrif á lífsmynstur fjölskyldu minnar.
Ég fæ smá kvíðatilfinningu þegar ég hugsa um hvað líf mitt er allt í einu orðið "tengt" í allar áttir. Það er ekki lengur hægt að kippa mér bara útúr myndinni án þess að hún fari öll í rugl. Ég er ekki lengur bara eitt af endapúslunum, heldur er ég orðinn eitt af aðalpússlunum sem að tengir anga sína í allar áttir og ef það vantar þá ná hin pússlin ekki að tengjast jafnvel saman.
En eins og ég sagði þá er ég ekkert að væla eða vonast eftir einhverri vonrkun eða neitt slíkt, ég er bara að hugsa upphátt. Þetta er nú einu sinni "dagbókin" mín og mér fannst einmitt eins og þetta væri einmitt eitthvað sem fólk myndi skrifa í dagbókina sína. Munurinn er bara sá að hver sem er getur lesið dagbókina mína. Það er líka allt í lagi mín vegna. Hef oft ekki skilið það þegar að fólk er ekki til í að deila hugsunum sínum eða pælingum. Þetta er sá sem ég er og ef mínar hugsanir eða pælingar angra fólk eitthvað þá er það kannski bara meira þeirra vandamál heldur en mitt þar sem að ég er bara að segja hug minn og annað fólk verður bara að geta tekið því.
Nú held ég samt að þetta sé að verða komið gott og ég ætla að fara að koma mér í rúmið, því það er einn af uppáhaldsstöðunum mínum. Ekki vegna þess að mér finnst svo gott að sofa, sem mér finnst nú reyndar, heldur meira af því að það er staðurinn þar sem að dóttir mín er :)
Þetta er Daníel T. Daníelsson sem skrifar frá Álftanesi
5 dagar til jóla
*******
Forstjóri Sláturfélag Suðurlands fékk að vera viðstaddur við messu hjá páfanum í páfagarði og hann nýtti sér tækifærið og gerði páfanum viðskiptatilboð, ef hann gæti fengið því breytt að í Faðir vorinu í staðinn fyrir að segja „Gef oss í dag vort daglegt brauð" að þá yrði sagt „Gef oss í dag vor daglegan hamborgarahrygg" að þá myndi Sláturfélagið gefa 50 milljónir til kaþólksu kirkjunnar.
Páfinn neitaði þessu tilboði snarlega. Enn fáum vikum seinna hafði forstjórinn aftur samband við páfann og hækkaði tilboð sitt í 100 milljónir, en honum var jafn harðan neitað.
Nokkrum vikum fyrir 1. í aðventu þá hafði forstjórinn enn aftur samband við páfann og bauð honum slándi upphæð eða 500 milljónir. Páfinn íhugaði þá allt það góða sem kirkjan gæti gert fyrir slíka upphæð og ákvað því að taka tilboðinu.
Daginn eftir lét páfinn boða alla kardínálana á fund til sín til að láta þá vita af þessari breytingu á Faðir vorinu. „Jæja" sagði páfinn „ég er með góðar og slæmar fréttir. Góðu fréttirnar eru þær að við vorum að fá 500 milljóna styrk, en slæma fréttirnar eru þær að verið erum búnir að missa samninginn við Mylluna".
*******
Þetta er Daníel T. Daníelsson sem skrifar frá Madrid
