Skemmilegt blogg - Skemmtilegur dagur
30. september 2009 klukkan 15:02
Nú er loksins komið að þessu skemmtilega bloggi sem að allir hafa verið að bíða eftir. Ég hef víst verið full neikvæður núna undanfarið hérna á blogginu og hafa fleiri en einn og fleiri en... já það hafa víst bara tveir bent mér á það ;)
En núna kemur skemmtilega bloggið, enda er þetta bara búinn að vera asskoti skemmtilegur dagur. Byrjaði á því að ég vaknaði svona í fyrra fallinu eða klukkan 09:50. Dreyf mig strax á fætur og hringdi í Helgu á Skype, átti ágætis samtal við þær mæðgur á meðan ég borðaði morgunmatinn minn, hrökkbrauð og appelsínusafa. Hélt svo sem leið lá í skólann um kl 11, þurfti nefnilega að koma við á einum stað áður en ég færi í skólann. Ég ætlaði nefnilega að reyna að kaupa mér svona mánaðarpassa í Metroið og strætó og allt svona. Kerfið hjá þeim virkar nefnilega bara þannig að þetta er mánaðarpassi, gildir sem sagt fyrir október, en ekki bara svona 30 daga passi sem þú getur notað í "mánuð". Passinn gildir bara fyrir einn mánuð þannig að það er best að kaupa hann alltaf bara strax í upphafi mánaðarins.
Þetta tókst mér sem sagt og er ég núna kominn með eitthvað svona svaka spjald með nafinu mínu og mynd og allt saman, hálfgert nafnskírteini bara. Þannig að þann tíma sem ég er búinn að vera hérna úti er ég búinn að fá banka/debetkort, skólaskírtini og metro-passa. Það bara hrannast upp skilríkin sem ég er búinn að verða mér úti um ;)
Eftir að hafa klárað þetta þá dreyf ég mig í skólann. Þegar þangað var komið þá ætlaði ég að koma við í bankanum til þess að leggja inn smá pening svo að ég gæti nú farið að nota blessaða bankakortið mitt og það hefði verið ekkert mál ef ég hefði verið skrefinu fljótari. Það var nefnilega kona sem var á eftir mér þegar að ég kom inní bygginguna sem að bankinn er í en ég var eitthvað að drattast þegar að ég var kominn inn og því varð konan á undan mér inní bankann (mér til varnaðar þá datt mér ekkert í hug að hún væri á leiðinni í bankann). Þetta var svo sem ekkert svo slæmt enda var enginn annar í bankanum þannig að það var engin röð. En það sem konan gerði næst var ekki nógu gott og varð þess í raun valdandi að ég bara gekk útúr bankanum. Hún sem sagt tók upp svona 50 rúllur af smápeningum og vildi fara að færa þetta í einhverjar pakkningar eða eitthvað álíka og þar sem að ég vissi ekkert hvað hún var að segja þá nennti ég ekki að fara að bíða eftir því að hún framkvæmdi þetta verk sitt, enda tók það hana örugglega heilar 10 mínútur að ná öllum rúllunum uppúr töskunni sinni. Hvað er þetta eiginlega með konur og smápeninga, annað ef ekki þriðja skiptið sem ég lendi í einhverju svona hérna úti að konur fari eitthvað að vesenast með smápeninga.
En hvað um það, eftir að hafa strunsað þarna útúr bankanum þá fór ég í spænskutímann sem að ég skráði mig í í gær (hálf kjánalegt að hafa tvö svona "í" hlið við hlið)og hitti þar fyrir stelpu sem ég kannaðist aðeins við úr öðrum tíma, reyndar var hún eina manneskjan sem var inní stofunni þegar að ég kom þangað, og gat ég því sest hjá henni og aðeins spjallað áður en að tíminn hófst. Það virðist voðalega viðloðandi við kennarana hérna úti á Spáni að mæta of seint í tímana, virðast eitthvað vera að misskilja hið akademíska korter. En allavegana þegar að kennarinn mætti loksins, hann hafði sam góða og gilda ástæðu fyrir seinleika sínum og tjáði okkur það að tímarnir hjá honum myndu örugglega frekar alltaf byrja kl 13:10 heldur en á slæginu 13, þá hurfu allar þær áhyggjur sem ég hafði haft yfir því að þetta yrði kannski bara endurtekning á Tékknesku tímunum sem að ég og Gísli vorum í hérna forðum daga. Þetta var allt annað, kennarinn var bara léttur og skemmtilegur, gerði námsefnið mjög þægilegt og auðvelt og það sem mér fannst mikilvægast að hann útskýrði hlutina á ensku þegar hann var fullviss um það að við vorum ekki að skilja spænskuna hjá honum.
Eins og þetta hafi ekki verið nóg til að gera þetta að góðum og skemmtilegum degi þá er rúsínan í pylsuendanum ennþá eftir því að ég er að fara að sjá Real Madrid - Marseille á Santiago Bernabéu með strákunum núna í kvöld. Ekki laust við það að strákurinn sé bara orðinn pínu spenntur :)
Það stefnir allt í það að þetta verði bara einn af bestu dögum mínum hérna úti á Spáni, allavegana enn sem komið er. Til þess að auka svo ennfremur á ánægjuna þá er ég í fríi á morgun í skólanum þannig að ég fæ að sofa út ;) heheheheh eins og ég geri það ekki á hverjum degi ;)
En allavegana þá stefnir þetta í að vera bara alveg brilljant dagur.
Þetta er Daníel T. Daníelssson sem skrifar frá Madrid
En núna kemur skemmtilega bloggið, enda er þetta bara búinn að vera asskoti skemmtilegur dagur. Byrjaði á því að ég vaknaði svona í fyrra fallinu eða klukkan 09:50. Dreyf mig strax á fætur og hringdi í Helgu á Skype, átti ágætis samtal við þær mæðgur á meðan ég borðaði morgunmatinn minn, hrökkbrauð og appelsínusafa. Hélt svo sem leið lá í skólann um kl 11, þurfti nefnilega að koma við á einum stað áður en ég færi í skólann. Ég ætlaði nefnilega að reyna að kaupa mér svona mánaðarpassa í Metroið og strætó og allt svona. Kerfið hjá þeim virkar nefnilega bara þannig að þetta er mánaðarpassi, gildir sem sagt fyrir október, en ekki bara svona 30 daga passi sem þú getur notað í "mánuð". Passinn gildir bara fyrir einn mánuð þannig að það er best að kaupa hann alltaf bara strax í upphafi mánaðarins.
Þetta tókst mér sem sagt og er ég núna kominn með eitthvað svona svaka spjald með nafinu mínu og mynd og allt saman, hálfgert nafnskírteini bara. Þannig að þann tíma sem ég er búinn að vera hérna úti er ég búinn að fá banka/debetkort, skólaskírtini og metro-passa. Það bara hrannast upp skilríkin sem ég er búinn að verða mér úti um ;)
Eftir að hafa klárað þetta þá dreyf ég mig í skólann. Þegar þangað var komið þá ætlaði ég að koma við í bankanum til þess að leggja inn smá pening svo að ég gæti nú farið að nota blessaða bankakortið mitt og það hefði verið ekkert mál ef ég hefði verið skrefinu fljótari. Það var nefnilega kona sem var á eftir mér þegar að ég kom inní bygginguna sem að bankinn er í en ég var eitthvað að drattast þegar að ég var kominn inn og því varð konan á undan mér inní bankann (mér til varnaðar þá datt mér ekkert í hug að hún væri á leiðinni í bankann). Þetta var svo sem ekkert svo slæmt enda var enginn annar í bankanum þannig að það var engin röð. En það sem konan gerði næst var ekki nógu gott og varð þess í raun valdandi að ég bara gekk útúr bankanum. Hún sem sagt tók upp svona 50 rúllur af smápeningum og vildi fara að færa þetta í einhverjar pakkningar eða eitthvað álíka og þar sem að ég vissi ekkert hvað hún var að segja þá nennti ég ekki að fara að bíða eftir því að hún framkvæmdi þetta verk sitt, enda tók það hana örugglega heilar 10 mínútur að ná öllum rúllunum uppúr töskunni sinni. Hvað er þetta eiginlega með konur og smápeninga, annað ef ekki þriðja skiptið sem ég lendi í einhverju svona hérna úti að konur fari eitthvað að vesenast með smápeninga.
En hvað um það, eftir að hafa strunsað þarna útúr bankanum þá fór ég í spænskutímann sem að ég skráði mig í í gær (hálf kjánalegt að hafa tvö svona "í" hlið við hlið)og hitti þar fyrir stelpu sem ég kannaðist aðeins við úr öðrum tíma, reyndar var hún eina manneskjan sem var inní stofunni þegar að ég kom þangað, og gat ég því sest hjá henni og aðeins spjallað áður en að tíminn hófst. Það virðist voðalega viðloðandi við kennarana hérna úti á Spáni að mæta of seint í tímana, virðast eitthvað vera að misskilja hið akademíska korter. En allavegana þegar að kennarinn mætti loksins, hann hafði sam góða og gilda ástæðu fyrir seinleika sínum og tjáði okkur það að tímarnir hjá honum myndu örugglega frekar alltaf byrja kl 13:10 heldur en á slæginu 13, þá hurfu allar þær áhyggjur sem ég hafði haft yfir því að þetta yrði kannski bara endurtekning á Tékknesku tímunum sem að ég og Gísli vorum í hérna forðum daga. Þetta var allt annað, kennarinn var bara léttur og skemmtilegur, gerði námsefnið mjög þægilegt og auðvelt og það sem mér fannst mikilvægast að hann útskýrði hlutina á ensku þegar hann var fullviss um það að við vorum ekki að skilja spænskuna hjá honum.
Eins og þetta hafi ekki verið nóg til að gera þetta að góðum og skemmtilegum degi þá er rúsínan í pylsuendanum ennþá eftir því að ég er að fara að sjá Real Madrid - Marseille á Santiago Bernabéu með strákunum núna í kvöld. Ekki laust við það að strákurinn sé bara orðinn pínu spenntur :)
Það stefnir allt í það að þetta verði bara einn af bestu dögum mínum hérna úti á Spáni, allavegana enn sem komið er. Til þess að auka svo ennfremur á ánægjuna þá er ég í fríi á morgun í skólanum þannig að ég fæ að sofa út ;) heheheheh eins og ég geri það ekki á hverjum degi ;)
En allavegana þá stefnir þetta í að vera bara alveg brilljant dagur.
Þetta er Daníel T. Daníelssson sem skrifar frá Madrid
2 uppgötvanir
29. september 2009 klukkan 17:17
Þá er maður búinn að vera hérna úti í 1 mánuði og á þeim tíma hef ég uppgötvað tvennt um Spánverja sem ég held að ég hafi ekki vitað áður um þá.
Þeir eru mjög svo hjálpsamir þegar kemur að því að hjálpa ókunnugum úti á götu, hef séð menn standa upp fyrir gömlum konum í lestinni, hjálpa konum með barnavagna upp og niður tröppurnar í Metróinu og fleira slíkt. Sem sagt bara mjög kurteisir og hjálpsamir þegar kemur að því að aðstoða náungan úti á götu.
Það kom mér því mjög mikið á óvart þegar að ég uppgötvaði það að Spánverjar færa sig ekki til úti á götu. Þeir standa bara það sem þeir standa og labba bara þá leið sem þeir labba. Ef þú ert svo óheppinn að þurfa að vera fyrir þeim þá er bara gengið á þig og þú annað hvort bara tekur krók á leið þína ef þú vilt ekki labba á þá. Þetta er þeirra svæði á þessari stundu og þú skalt bara gjöra svo vel að virða það. Alveg stórmerkilegt.
Vildi bara svona deila þessu með ykkur. Einnig vildi eg líka deila því með ykkur að ég er að fara á Real Madrid - Marseille í Meistaradeildinni annað kvöld :)
Þetta er Daníel T. Daníelsson sem skrifar frá Madrid
Þeir eru mjög svo hjálpsamir þegar kemur að því að hjálpa ókunnugum úti á götu, hef séð menn standa upp fyrir gömlum konum í lestinni, hjálpa konum með barnavagna upp og niður tröppurnar í Metróinu og fleira slíkt. Sem sagt bara mjög kurteisir og hjálpsamir þegar kemur að því að aðstoða náungan úti á götu.
Það kom mér því mjög mikið á óvart þegar að ég uppgötvaði það að Spánverjar færa sig ekki til úti á götu. Þeir standa bara það sem þeir standa og labba bara þá leið sem þeir labba. Ef þú ert svo óheppinn að þurfa að vera fyrir þeim þá er bara gengið á þig og þú annað hvort bara tekur krók á leið þína ef þú vilt ekki labba á þá. Þetta er þeirra svæði á þessari stundu og þú skalt bara gjöra svo vel að virða það. Alveg stórmerkilegt.
Vildi bara svona deila þessu með ykkur. Einnig vildi eg líka deila því með ykkur að ég er að fara á Real Madrid - Marseille í Meistaradeildinni annað kvöld :)
Þetta er Daníel T. Daníelsson sem skrifar frá Madrid
Voðalega erfiðir þessir Spánverjar
29. september 2009 klukkan 09:35
Það er ekki hægt að segja annað en að þessir Spánverjar séu ekki mikið fyrir það að gera útlendingum lífið eitthvað auðveldara. Ég var til dæmis loksins að fá stúdenda ID kortið mitt í gær (átti upphaflega að fá það 4. sept) og svo núna er ég loksins farinn að komast inná pósthólfið og innranetið sem að skólinn setti upp fyrir mig, en það gagnast mér svo sem ekki mikið þar sem að allt sem er sett inná þetta net og allur póstur sem er sendur í gegnum þetta pósthólf er á Spænsku.
Allavegana er það þannig í HR heima á Íslandi, og var reyndar þannig líka uppi á Bifröst, að þegar það var sendur út póstur sem hafði eitthvað að gera með ALLA nemendur skólans að þá var alltaf send með stutt þýðing á ensku svo að þeir nemendur sem að ekki skildu íslensku yrðu ekki útundan.
En Spánverjar vilja kannski bara vera útaf fyrir sig, held samt að með þessu séu þeir að missa af miklu. Þeir missa af því tækifæri að kynnast og umgangast fólk frá öllum hornum heimsins, allt frá Íslandi til Indlands. Held að það sé í raun meiri missir af þeirra hálfu heldur en okkar skiptinemanna, við umgöngumst nú Spánverja á hverjum degi og höfum við þá samskipti og ég veit ekki hvað og hvað. Ég bý nú með einum.
Ég var samt að átt mig á einu, held að ég sé búinn að gera fátt annað en væla á þessu bloggi núna undanfarið yfir hvað þetta eða hitt sé erfitt eða leiðilegt þannig að næsta blogg frá mér verður um eitthvað skemmtilegt og frábært.
Ekkert meira væl í bili ;)
Þetta er Daníel T. Daníelsson sem skrifar frá Madrid
Allavegana er það þannig í HR heima á Íslandi, og var reyndar þannig líka uppi á Bifröst, að þegar það var sendur út póstur sem hafði eitthvað að gera með ALLA nemendur skólans að þá var alltaf send með stutt þýðing á ensku svo að þeir nemendur sem að ekki skildu íslensku yrðu ekki útundan.
En Spánverjar vilja kannski bara vera útaf fyrir sig, held samt að með þessu séu þeir að missa af miklu. Þeir missa af því tækifæri að kynnast og umgangast fólk frá öllum hornum heimsins, allt frá Íslandi til Indlands. Held að það sé í raun meiri missir af þeirra hálfu heldur en okkar skiptinemanna, við umgöngumst nú Spánverja á hverjum degi og höfum við þá samskipti og ég veit ekki hvað og hvað. Ég bý nú með einum.
Ég var samt að átt mig á einu, held að ég sé búinn að gera fátt annað en væla á þessu bloggi núna undanfarið yfir hvað þetta eða hitt sé erfitt eða leiðilegt þannig að næsta blogg frá mér verður um eitthvað skemmtilegt og frábært.
Ekkert meira væl í bili ;)
Þetta er Daníel T. Daníelsson sem skrifar frá Madrid
Nálgast mánuð
27. september 2009 klukkan 18:53
Jæja þá eru bara 2 dagar í það að það verði kominn mánuður síðan að ég fór út til Madrid. Þetta er klárlega lengsti tími sem að ég hef verið fjarri Helgu, strákunum og Ingu Maríu. Hef svo sem átt mína góðu og slæmu daga hérna úti, sem betur fer hafa þeir góðu verið mun fleiri en þeir slæmu þannig að eins lengi og það heldur þannig áfram þá held ég að ég bjargist nú alveg.
Ég kíkti einmitt í heimsókn til Kidda, Sidd og Jona í San Sebastian núna á föstdaginn, gisti þar eina nótt og kom svo heim í gær. Alltaf gaman að kíkja til þeirra og fá smá félagskap, verð alveg að viðurkenna að ég hef ekki verið að gera neitt voðalega mikið með Alan og Alberto. Veit ekki hvort að þeir séu bara svona rosalega busy eða hvort ég sé bara svona leiðinlegur (Alberto er að vísu að læra undir próf núna plús það að hann er náttúrlega í 100% vinnu, þannig að kannski er hann bara svon busy).
En ég fer svo í skólann á morgun, verð samt að fara að koma mér fyrr í rúmið (reyndar er ég yfirleitt löngu kominn uppí rúm, er bara svona lengi að sofna af því að ég er alltaf að horfa á Justin.tv) svo að ég geti farið að nýta daginn betur. Ég þarf nefnilega aldrei að mæta í skólann fyrr en kl 15 á daginn og stundum ekki fyrr en kl 17. Þetta gerir það oft af verkum að ég hreinlega geri ekkert fyrr en ég á að mæta í skólann því að það tekur því oft ekki fyrir mig að fara út kl 11 eða 12 því að ef ég fer eitthvað, geri eitthvað og kem svo aftur þá er ég orðinn of seinn í skólann. Ég er nefnilega alveg rúman klukkutíma á leiðinni í skólann, sem þýðir að til að vera örugglega mættur á réttum tíma þá þarf ég að leggja af stað heiman frá mér um kl 13:30. Aðeins öðru vísu heldur en þetta er heim, ég þyrfti ekki að leggja afstað einu og hálfum tíma áður en ég ætti að mæta í skólann nema ég væri kannski í skóla uppi á Skaga eða eitthvað.
En hvað um það, fínt að hafa eitthvað svona fast sem maður þarf að gera því þá allavegana fer maður útúr húsi og leið mín í skólann (eða sú leið sem ég hef valið að fara) liggur alltaf í gegnum miðbæinn þannig að ég fæ nú alveg nóg að sjá og svo á leiðinni heim þá rölti ég oft bara um og skoða í búðir og svona sem er bara asskoti fínt.
Að lokum langar mig bara að óska foreldrum mínum til hamingju með 40 ára brúðkaupsafmælið.
Þetta er Daníel T. Daníelsson sem skrifar frá Madrid
Ég kíkti einmitt í heimsókn til Kidda, Sidd og Jona í San Sebastian núna á föstdaginn, gisti þar eina nótt og kom svo heim í gær. Alltaf gaman að kíkja til þeirra og fá smá félagskap, verð alveg að viðurkenna að ég hef ekki verið að gera neitt voðalega mikið með Alan og Alberto. Veit ekki hvort að þeir séu bara svona rosalega busy eða hvort ég sé bara svona leiðinlegur (Alberto er að vísu að læra undir próf núna plús það að hann er náttúrlega í 100% vinnu, þannig að kannski er hann bara svon busy).
En ég fer svo í skólann á morgun, verð samt að fara að koma mér fyrr í rúmið (reyndar er ég yfirleitt löngu kominn uppí rúm, er bara svona lengi að sofna af því að ég er alltaf að horfa á Justin.tv) svo að ég geti farið að nýta daginn betur. Ég þarf nefnilega aldrei að mæta í skólann fyrr en kl 15 á daginn og stundum ekki fyrr en kl 17. Þetta gerir það oft af verkum að ég hreinlega geri ekkert fyrr en ég á að mæta í skólann því að það tekur því oft ekki fyrir mig að fara út kl 11 eða 12 því að ef ég fer eitthvað, geri eitthvað og kem svo aftur þá er ég orðinn of seinn í skólann. Ég er nefnilega alveg rúman klukkutíma á leiðinni í skólann, sem þýðir að til að vera örugglega mættur á réttum tíma þá þarf ég að leggja af stað heiman frá mér um kl 13:30. Aðeins öðru vísu heldur en þetta er heim, ég þyrfti ekki að leggja afstað einu og hálfum tíma áður en ég ætti að mæta í skólann nema ég væri kannski í skóla uppi á Skaga eða eitthvað.
En hvað um það, fínt að hafa eitthvað svona fast sem maður þarf að gera því þá allavegana fer maður útúr húsi og leið mín í skólann (eða sú leið sem ég hef valið að fara) liggur alltaf í gegnum miðbæinn þannig að ég fæ nú alveg nóg að sjá og svo á leiðinni heim þá rölti ég oft bara um og skoða í búðir og svona sem er bara asskoti fínt.
Að lokum langar mig bara að óska foreldrum mínum til hamingju með 40 ára brúðkaupsafmælið.
Þetta er Daníel T. Daníelsson sem skrifar frá Madrid
Skólablogg
24. september 2009 klukkan 22:22
Mér datt í hug að blogga aðeins á meðan ég væri í þessum drepleiðinlega tíma. Ég sit hérna inni í skólastofu, kófsveittur í 25 stiga hita að hlusta á þessa spænsku kennslukonu röfla um "market failure" aftur og aftur.
Get ekki sagt að þetta sé það skemmtilegasta sem ég hef gert en ég get allavegana dundað mér við að blogga, þó svo að ég sé ekki einu sinni með tölvu ;) ég er sem sgt að skrifa þetta niður í glósubókina mína og ætla svo að skrifa þetta inní tölvuna þegar ég kem heim :) Var samt líka að spá í að taka kannski bara mynd af því sem ég er að skrifa og upload-a henni bara inná bloggið. En núna er ég farinn að vera þreyttur í hendinni þannig að ég ætla að kalla þetta gott.
Þetta er Daníel T. Daníelsson sem skrifar frá Madrid
Get ekki sagt að þetta sé það skemmtilegasta sem ég hef gert en ég get allavegana dundað mér við að blogga, þó svo að ég sé ekki einu sinni með tölvu ;) ég er sem sgt að skrifa þetta niður í glósubókina mína og ætla svo að skrifa þetta inní tölvuna þegar ég kem heim :) Var samt líka að spá í að taka kannski bara mynd af því sem ég er að skrifa og upload-a henni bara inná bloggið. En núna er ég farinn að vera þreyttur í hendinni þannig að ég ætla að kalla þetta gott.
Þetta er Daníel T. Daníelsson sem skrifar frá Madrid
Heiðarlegur betlari
22. september 2009 klukkan 17:53
Ég var að rölta niðrí í bæ í gær, á leið minni heim úr skólanum og þar rakst ég á heiðarlegasta betlara sem ég hef á ævinni séð. (sé eiginlega eftir því að hafa ekki tekið mynd af honum)
Þessi betlari var það heiðarlegur að hann var búinn að setja út svona nokkrar afrifur af pappakössum þar sem að hann var búinn að rita á, samkvæmt minni einstöku spænskukunnáttu, vín, bjór, matur og eitthvað fleira í þá áttina.
Hann var sem sagt búinn að setja bolla fyrir framan hvert af þessum skiltum og gaf fólki því kost á að velja hvað það vildi að sá peningur sem það gæfi myndi vera notaður í. Margir voru búnir að gefa í bollann fyrir "mat" en samt alveg óvenjumargir að mér fannst voru búnir að gefa í bollana sem voru fyrir "bjór" og "vín".
En þegar að menn eru þetta heiðarlegir með það hvað þeir ætla að nota peningana í af hverju þá ekki bara a leyfa þeim að gera það.
Þetta sannar það bara enn einu sinni að heiðarleiki borgar sig ;)
Þetta er Daníel T. Daníelsson sem skrifar frá Madrid
Þessi betlari var það heiðarlegur að hann var búinn að setja út svona nokkrar afrifur af pappakössum þar sem að hann var búinn að rita á, samkvæmt minni einstöku spænskukunnáttu, vín, bjór, matur og eitthvað fleira í þá áttina.
Hann var sem sagt búinn að setja bolla fyrir framan hvert af þessum skiltum og gaf fólki því kost á að velja hvað það vildi að sá peningur sem það gæfi myndi vera notaður í. Margir voru búnir að gefa í bollann fyrir "mat" en samt alveg óvenjumargir að mér fannst voru búnir að gefa í bollana sem voru fyrir "bjór" og "vín".
En þegar að menn eru þetta heiðarlegir með það hvað þeir ætla að nota peningana í af hverju þá ekki bara a leyfa þeim að gera það.
Þetta sannar það bara enn einu sinni að heiðarleiki borgar sig ;)
Þetta er Daníel T. Daníelsson sem skrifar frá Madrid
Ansi merkileg tilviljun
20. september 2009 klukkan 09:46
Helga benti mér á ansi mér á það núna um daginn að brátt verða komin 3 ár síðan að ég stofnaði þetta blogg, eða nánar tiltekið þann 6. október árið 2006. Þá var ég einmitt staddur úti í Prag sem skiptinemi, núna 3 árum seinna er ég staddur úti í Madrid sem skiptinemi.
Eins og það sé ekki nóg merkileg tilviljun heldur þá tala ég um það í allra fyrsta blogginu mínu hérna að ég sé barinn að læra spænsku, núna er ég staddur á Spáni og á leiðinni í fyrsta spænskutímann minn hérna á morgun. Hversu mikil tilviljun ætli það sé???
Ég var að spá í því að fara að renna yfir gömul blogg núna næstu daga og koma kannski með einhverja skemmtilegar sögur frá því í gamla daga. Eitthvað merkilegt sem hefur gerst, eða sniðugir hlutir sem að ég hef látið frá mér fara.
Ótrúlegt að maður sé búinn að nenna að babla hérna inná þessu bloggi í 3 ár. Líka svolítið fyndið til þess að hugsa að einmitt í þessu fyrsta bloggi mínu þá tala ég um það að ég sé ekkert ýkja hrifinn af þessu bloggar.is dæmi (var náttúrlega búinn að vera hjá blog.central alveg frá því að ég byrjaði að blogga) en svo þremur árum seinna þá er ég bara ennþá hérna, þetta er greinilega ekki verra en það ;)
Þetta er Daníel T. Daníelsson sem skrifar frá Madrid
Eins og það sé ekki nóg merkileg tilviljun heldur þá tala ég um það í allra fyrsta blogginu mínu hérna að ég sé barinn að læra spænsku, núna er ég staddur á Spáni og á leiðinni í fyrsta spænskutímann minn hérna á morgun. Hversu mikil tilviljun ætli það sé???
Ég var að spá í því að fara að renna yfir gömul blogg núna næstu daga og koma kannski með einhverja skemmtilegar sögur frá því í gamla daga. Eitthvað merkilegt sem hefur gerst, eða sniðugir hlutir sem að ég hef látið frá mér fara.
Ótrúlegt að maður sé búinn að nenna að babla hérna inná þessu bloggi í 3 ár. Líka svolítið fyndið til þess að hugsa að einmitt í þessu fyrsta bloggi mínu þá tala ég um það að ég sé ekkert ýkja hrifinn af þessu bloggar.is dæmi (var náttúrlega búinn að vera hjá blog.central alveg frá því að ég byrjaði að blogga) en svo þremur árum seinna þá er ég bara ennþá hérna, þetta er greinilega ekki verra en það ;)
Þetta er Daníel T. Daníelsson sem skrifar frá Madrid
Meira tuð
18. september 2009 klukkan 14:28
Ég veit ekki hvað þetta er, kannski er það þessi snögga hitabreytinga eða eitthvað, en ég virðist vera eitthvað voðalega skrítinn í skapinu þessa dagana, kannski er það þessi bévítans hella sem ég er með í eyranu. En allavegan þá er ég voðalega skrítinn í skapinu, ég einhvern vegin nenni ekki neinu. Mig langar að gera fullt en einhvern vegin þá dreg ég bara lappirnar með það þangað til að ég veit að það er orðið of seint og þá verð ég bara að sætta mig við það að ég geti ekki gert það því að það er orðið of seint.
Ég ætlaði að fara í tíma í dag, en fór of seint á fætur þannig að ég komist ekki, ég ætlaði svo að fara í annan tíma á eftir honum en þá var ég ekki með neitt handklæði þannig að ég komst ekki í sturtu og fór því ekki í þann tíma heldur. Svo var ég að spá í að drífa mig í eitthvað moll og versla eitthvað en mér fannst það svo langt að ég fór að reyna að finna styðstu/fljótlegustu leiðina til að komast þangað, eyddi svo miklu tíma í að gera það að nú er eiginlega of seint að vera að fara þangað, tekur því í raun og veru ekki.
Nú er ég að hugsa um að rölta út og reyna að kaupa handklæði einhver staðar svo að ég komist nú í sturtu en ég ætli ég velti því ekki of lengi fyrir mér og það verði allt orðið lokað þegar að ég loksins tek ákvörðun um að koma mér af stað.
Mig langar að fara í bíó í kvöld en þar sem að ég efast um að ég geti fundið einhvern til að fara með mér, ég get ekki fundið út á netinu hvaða myndir er verið að sýna á ensku og ég nenni ekki bara að fara niðrí bæ og "tékka á því" þá held ég að þetta sé líka annað sem að ég eigi EKKI eftir að afreka í dag.
Þetta er mjög óvenjulegt fyrir mig að vera svona, mér finnst yfirleitt betra að bara drífa í hlutunum en þessi spánverjar virðast gjörsamlega vera að draga úr mér allan drifkraft þar sem að þeir gera allt svo hægt að ALLT gjörsamlega ALLT tekur alveg óratíma hjá þeim. Ég er ekki vanur svona tíma veseni, ég vill bara geta gert hlutina núna og ekkert kjaftæði.
En þetta er víst eitt af því sem okkur var sagt að myndi gerast, sérstaklega ef við færum í skiptinám til Spánar. Þetta er það sem þeir kalla víst "culture shock" en ég ætla bara að jafna mig á þessu og reyna að fara að kaupa mér handklæði. Gengur ekki að vera svona skítugur alla daga.
Svo er þetta líka eitt sem þeir geta ekki stöðvað mig í að gera og það er að blogga þannig að nú er ég búinn að afreka það og þá líður mér aðeins betur og svo fer ég og kaupi handklæði (eða fæ eitt lánað hjá Alan ef það er engin handklæðabúð hérna í nágreninu) og þá er ég bara nokkuð góður og allt kvöldið eftir og það er nú einu sinni föstudagskvöld þannig að nóttin og í raun öll helgin er bara ung. Fyrir utan það að ef ég hefði farið í þennan tíma í dag þá væri ég hvort eð er ekkert kominn heim fyrr en svona um 18:30 þannig að ég hef alveg 2 klst uppá að hlaupa ;) Takk fyrir góðan daginn.
Þetta er Daníel T. Daníelsson sem skrifar frá Madrid
Ég ætlaði að fara í tíma í dag, en fór of seint á fætur þannig að ég komist ekki, ég ætlaði svo að fara í annan tíma á eftir honum en þá var ég ekki með neitt handklæði þannig að ég komst ekki í sturtu og fór því ekki í þann tíma heldur. Svo var ég að spá í að drífa mig í eitthvað moll og versla eitthvað en mér fannst það svo langt að ég fór að reyna að finna styðstu/fljótlegustu leiðina til að komast þangað, eyddi svo miklu tíma í að gera það að nú er eiginlega of seint að vera að fara þangað, tekur því í raun og veru ekki.
Nú er ég að hugsa um að rölta út og reyna að kaupa handklæði einhver staðar svo að ég komist nú í sturtu en ég ætli ég velti því ekki of lengi fyrir mér og það verði allt orðið lokað þegar að ég loksins tek ákvörðun um að koma mér af stað.
Mig langar að fara í bíó í kvöld en þar sem að ég efast um að ég geti fundið einhvern til að fara með mér, ég get ekki fundið út á netinu hvaða myndir er verið að sýna á ensku og ég nenni ekki bara að fara niðrí bæ og "tékka á því" þá held ég að þetta sé líka annað sem að ég eigi EKKI eftir að afreka í dag.
Þetta er mjög óvenjulegt fyrir mig að vera svona, mér finnst yfirleitt betra að bara drífa í hlutunum en þessi spánverjar virðast gjörsamlega vera að draga úr mér allan drifkraft þar sem að þeir gera allt svo hægt að ALLT gjörsamlega ALLT tekur alveg óratíma hjá þeim. Ég er ekki vanur svona tíma veseni, ég vill bara geta gert hlutina núna og ekkert kjaftæði.
En þetta er víst eitt af því sem okkur var sagt að myndi gerast, sérstaklega ef við færum í skiptinám til Spánar. Þetta er það sem þeir kalla víst "culture shock" en ég ætla bara að jafna mig á þessu og reyna að fara að kaupa mér handklæði. Gengur ekki að vera svona skítugur alla daga.
Svo er þetta líka eitt sem þeir geta ekki stöðvað mig í að gera og það er að blogga þannig að nú er ég búinn að afreka það og þá líður mér aðeins betur og svo fer ég og kaupi handklæði (eða fæ eitt lánað hjá Alan ef það er engin handklæðabúð hérna í nágreninu) og þá er ég bara nokkuð góður og allt kvöldið eftir og það er nú einu sinni föstudagskvöld þannig að nóttin og í raun öll helgin er bara ung. Fyrir utan það að ef ég hefði farið í þennan tíma í dag þá væri ég hvort eð er ekkert kominn heim fyrr en svona um 18:30 þannig að ég hef alveg 2 klst uppá að hlaupa ;) Takk fyrir góðan daginn.
Þetta er Daníel T. Daníelsson sem skrifar frá Madrid
Skólinn og fleira
16. september 2009 klukkan 20:27
Ég reikna fastlega með því að þetta blogg verði aðeins meira upbeat heldur en það síðasta, annað væri nú varla hægt ;)
Núna er ég sem sagt byrjaður í skólanum, get ekki sagt að hann fari neitt voðalega vel af stað. Reynar eru sumir tímanna alveg mjög svo fínir en það er aðallega einn sem að er og mun gera útaf við mig ef ég held áfram í honum og það er Macroeconomics III (já ég er sem sagt búinn með Macroeconomics I og II) ekki nóg með að það sé fullt að læra í þessum kúrs heldur er svona miðannar próf og eins og það sé ekki nóg heldur þá eigum við að flytja fyrirlestur og sá er nú ekki af smærri gerðinni heldur ætlast þessi ágæti kennari til þess að við höldum 90 mínútna fyrirlestur um eitthvað ákveðið efni sem hann mun úthluta. Já, ég sagði níutíumínútur.... það er náttúrlega bara rugl. Held bara að þessi kennari nenni ekki að kenna svona mikið þannig að hann lætur okkur bara fylla uppí tímana með því að vera með fyrirlestur allan tímann.
En hvað með það, ég og Sidd erum nú þegar búnir að hefjast handa við að leita að einhverjum kúrs til þess að taka í staðinn. Ég verð líka að hryggja marga dygga lesendur þessarar síðu að það lítur allt út fyrir að ég muni ekki leggja stund á spænsku-nám meðan að ég er hérna úti. Það virðist sem að skólinn minn hérna, Universidad Carlos III de Madrid (þó svo að hann sé í Getafe), hafi outsource-að spænsku kennslunni til einhvers tungumálaskóla sem gerir það að verkum að ég býst ekki við því að geta fengið einingar fyrir að taka þennan kúrs ásamt því sem ég þarf að borga aukalega fyrir hann heilar 80 evrur eða tæplega 15.000 kr. Það í sjálfu sér er ekkert stórkostleg upphæð en þegar maður er búinn að borga yfir 400.000 kr í skólagjöld heima þá finnst manni ansi sárt að þurfa að fara að borga auka pening til að læra spænsku þegar að maður fer í skiptinám í skóla úti á Spáni.
Svona tungumála kennsla er ókeypis nær allstaðar annarstaðar, þetta var frítt í Tékklandi, ég veit að þetta er frítt í Þýskalandi og ég held alveg örugglega að þetta sé frítt fyrir þá skiptinema sem koma til Íslands. Ég hef bara svo mikla óbeit á svona óþarfa græðgi að það fer alveg svakalega í mig. Mér finnst nefnilega ekki vera nein ástæða af hverju við ættum að þurfa að borga fyrir þetta önnur en sú að skólinn sé að reyna að fá inn smá auka pening.
En hvað um það, ég ætlaði ekki að fara að vera með eitthvað röfl og raus hérna.
Líst annars bara ágætlega á skólann fyrir utan það að fólk sem vinnur á skrifstofum þarna í skólanum virðist ekkert vera voðalega hrifið af því að vinna. Eðlilegur opnunartími er kannski frá 12-14 og svo aftur frá 16-18. Get ekki alveg séð hverju þetta fólk ætlar að áorka með svo skömmum opnunartíma. Eins og það sé ekki nóg (nú er ég byrjaður að röfla aftur) þá þarf maður að mæta löngu fyrir tilgreindan opnunartíma til þess að geta átt möguleika á því að fá afgreiðslu því það er deilt út svona miðum áður en opnað er og þeir sem fá ekki miða þeir fá ekki afgreiðslu. Merkilegt kerfi hérna á Spáni, ótrúlegt að þetta land skuli geta starfað yfir höfuð.
Meira ætla ég nú ekki að röfla í kvöld heldur fara bara að snúa mér að því að horfa á þessar 120 sekúndur sem eru eftir af Inter Milan - Barcelona og drekka bjórinn minn.
Þetta er Daníel T. Daníelsson sem talar frá Madrid
Núna er ég sem sagt byrjaður í skólanum, get ekki sagt að hann fari neitt voðalega vel af stað. Reynar eru sumir tímanna alveg mjög svo fínir en það er aðallega einn sem að er og mun gera útaf við mig ef ég held áfram í honum og það er Macroeconomics III (já ég er sem sagt búinn með Macroeconomics I og II) ekki nóg með að það sé fullt að læra í þessum kúrs heldur er svona miðannar próf og eins og það sé ekki nóg heldur þá eigum við að flytja fyrirlestur og sá er nú ekki af smærri gerðinni heldur ætlast þessi ágæti kennari til þess að við höldum 90 mínútna fyrirlestur um eitthvað ákveðið efni sem hann mun úthluta. Já, ég sagði níutíumínútur.... það er náttúrlega bara rugl. Held bara að þessi kennari nenni ekki að kenna svona mikið þannig að hann lætur okkur bara fylla uppí tímana með því að vera með fyrirlestur allan tímann.
En hvað með það, ég og Sidd erum nú þegar búnir að hefjast handa við að leita að einhverjum kúrs til þess að taka í staðinn. Ég verð líka að hryggja marga dygga lesendur þessarar síðu að það lítur allt út fyrir að ég muni ekki leggja stund á spænsku-nám meðan að ég er hérna úti. Það virðist sem að skólinn minn hérna, Universidad Carlos III de Madrid (þó svo að hann sé í Getafe), hafi outsource-að spænsku kennslunni til einhvers tungumálaskóla sem gerir það að verkum að ég býst ekki við því að geta fengið einingar fyrir að taka þennan kúrs ásamt því sem ég þarf að borga aukalega fyrir hann heilar 80 evrur eða tæplega 15.000 kr. Það í sjálfu sér er ekkert stórkostleg upphæð en þegar maður er búinn að borga yfir 400.000 kr í skólagjöld heima þá finnst manni ansi sárt að þurfa að fara að borga auka pening til að læra spænsku þegar að maður fer í skiptinám í skóla úti á Spáni.
Svona tungumála kennsla er ókeypis nær allstaðar annarstaðar, þetta var frítt í Tékklandi, ég veit að þetta er frítt í Þýskalandi og ég held alveg örugglega að þetta sé frítt fyrir þá skiptinema sem koma til Íslands. Ég hef bara svo mikla óbeit á svona óþarfa græðgi að það fer alveg svakalega í mig. Mér finnst nefnilega ekki vera nein ástæða af hverju við ættum að þurfa að borga fyrir þetta önnur en sú að skólinn sé að reyna að fá inn smá auka pening.
En hvað um það, ég ætlaði ekki að fara að vera með eitthvað röfl og raus hérna.
Líst annars bara ágætlega á skólann fyrir utan það að fólk sem vinnur á skrifstofum þarna í skólanum virðist ekkert vera voðalega hrifið af því að vinna. Eðlilegur opnunartími er kannski frá 12-14 og svo aftur frá 16-18. Get ekki alveg séð hverju þetta fólk ætlar að áorka með svo skömmum opnunartíma. Eins og það sé ekki nóg (nú er ég byrjaður að röfla aftur) þá þarf maður að mæta löngu fyrir tilgreindan opnunartíma til þess að geta átt möguleika á því að fá afgreiðslu því það er deilt út svona miðum áður en opnað er og þeir sem fá ekki miða þeir fá ekki afgreiðslu. Merkilegt kerfi hérna á Spáni, ótrúlegt að þetta land skuli geta starfað yfir höfuð.
Meira ætla ég nú ekki að röfla í kvöld heldur fara bara að snúa mér að því að horfa á þessar 120 sekúndur sem eru eftir af Inter Milan - Barcelona og drekka bjórinn minn.
Þetta er Daníel T. Daníelsson sem talar frá Madrid
Söknuður
14. september 2009 klukkan 11:13
Vá.... þetta var klárlega erfiðasta kvöldið/nóttin (föstudagskvöldið 11. sept) sem ég hef átt hérna úti. Netið hjá okkur datt út um daginn og ég heyrði ekkert í Helgu eða krökkunum allt kvöldið (fyrir utan stutt símtal frá Helgu, sem bjargaði mér alveg). Merkilegt hvað það að sjá börnin mans bara ekki í einn dag getur haft mikil áhrif á sálarlífið, ekki það að ég hafi ekki alveg upplifað það að sjá þau ekki í 1-2 daga og það er vissulega ekkert sem maður á ekki alveg að höndla. Það var bara einhvern vegin tilfinningin að VITA það að ég gæti ekki séð þau ef ég vildi það. Ótrúlegt að hugsa til þess hversu háður nútímamaðurinn er orðinn nútímatækninni.
En eins og ég sagði þá var þetta alveg hrikalega erfitt. Allt magnaðist líka einhvern vegin upp útaf því að ég gat ekki séð Ingu Marí, Bjarka Flóvent, Björgvin Júlíus og síðasta en ekki síst hana Helgu mína. Eins og það væri ekki nóg að ég gæti ekki séð þau, heldur gat ég ekki farið á netið til að dreyfa huganum og þar sem að netið var úti þá var líka Digital sjónvarpið úti sem þýddi að ég gat heldur ekki horft á það og svo var síminn þar af leiðandi líka ekki að virka og til að bæta gráu ofan á svart þá var ég nær inneignarlaus. Sem sagt nær alveg útilokaður frá umheiminum, fyrir utan það náttúrlega að ein stærsta og líflegasta borg Evrópu var beint fyrir utan gluggann hjá mér, iðandi af lífi á föstudagskvöldi. Það samt breytti engu fyrir mig, mig langaði bara að heyra í fjölskyldunni minni.
Ég reyndi eins og ég gat að dreyfa huganum með því að rölta aðeins út og fá mér að borða, horfa á einhverja þætti sem ég svo blessunarlega var með á tölvunni minni en það skeytti engum sköpum ég endaði samt með tárin í augunum þegar að ég fór að sofa. Reyndar er ég aðeins að draga úr þessu því ég var í raun bara háskælandi hérna einn í miðri Madrid.
Mér hefur sjaldan eða aldrei fundist ég eins einmanna og einmitt þessa nótt, hugsandi til þess að ég væri ekki búinn að sjá dóttur mína í, þó ekki nema, 2 vikur og vitandi það að ég sjái hana kannski ekki aftur fyrr en eftir 3 mánuði (fyrir utan auðvitað á netinu í gegnu Skype og svoleiðis, sem er bara ekki það sama), að hugsa til þess að þegar að ég fór þá var hún 15 mánaða og hún verður orðin næstum 19 mánaða þegar að ég loksins kem aftur. Þetta eru 4 mánuðir af bara 19 mánaða ævi hennar eða næstum 1/5 af ævi hennar hefur pabbi hennar ekki verið hjá henni. Ég fæ bara tárin í augun við tilhugsunina.
Ég gerði mér svo sannarlega ekki grein fyrir því hvað mér ætti eftir að finnast þetta erfitt, að fara svona frá fjölskyldunni minni. Þetta er svo langt frá því að vera eitthvað sambærilegt við það þegar að ég fór til Tékklands að það er bara ekki einu sinni hægt að líkja því saman.
En maður verður bara að þrauka, líka nokkuð viss um að leið og internetið þessi dásamlega uppfinning kemst aftur í lag hérna heima að þá líður mér mun betur. Þá get ég líka hent þessu inná bloggið mitt ;)
Ég er í raun bara að skrifa þetta fyrir sjálfan mig, svona til þess að hreinsa þetta allt sem var í gangi í hausnum á mér í nótt útúr mér. Það er ekki holt að vera með svona mikinn söknuð í hjartanu og á sálinni. Nú finnst mér eins og ég sé búinn að dreyfa aðeins úr honum þannig að hann er ekki bara minn heldur er hann allra.
En eins og ég sagði þá var þetta alveg hrikalega erfitt. Allt magnaðist líka einhvern vegin upp útaf því að ég gat ekki séð Ingu Marí, Bjarka Flóvent, Björgvin Júlíus og síðasta en ekki síst hana Helgu mína. Eins og það væri ekki nóg að ég gæti ekki séð þau, heldur gat ég ekki farið á netið til að dreyfa huganum og þar sem að netið var úti þá var líka Digital sjónvarpið úti sem þýddi að ég gat heldur ekki horft á það og svo var síminn þar af leiðandi líka ekki að virka og til að bæta gráu ofan á svart þá var ég nær inneignarlaus. Sem sagt nær alveg útilokaður frá umheiminum, fyrir utan það náttúrlega að ein stærsta og líflegasta borg Evrópu var beint fyrir utan gluggann hjá mér, iðandi af lífi á föstudagskvöldi. Það samt breytti engu fyrir mig, mig langaði bara að heyra í fjölskyldunni minni.
Ég reyndi eins og ég gat að dreyfa huganum með því að rölta aðeins út og fá mér að borða, horfa á einhverja þætti sem ég svo blessunarlega var með á tölvunni minni en það skeytti engum sköpum ég endaði samt með tárin í augunum þegar að ég fór að sofa. Reyndar er ég aðeins að draga úr þessu því ég var í raun bara háskælandi hérna einn í miðri Madrid.
Mér hefur sjaldan eða aldrei fundist ég eins einmanna og einmitt þessa nótt, hugsandi til þess að ég væri ekki búinn að sjá dóttur mína í, þó ekki nema, 2 vikur og vitandi það að ég sjái hana kannski ekki aftur fyrr en eftir 3 mánuði (fyrir utan auðvitað á netinu í gegnu Skype og svoleiðis, sem er bara ekki það sama), að hugsa til þess að þegar að ég fór þá var hún 15 mánaða og hún verður orðin næstum 19 mánaða þegar að ég loksins kem aftur. Þetta eru 4 mánuðir af bara 19 mánaða ævi hennar eða næstum 1/5 af ævi hennar hefur pabbi hennar ekki verið hjá henni. Ég fæ bara tárin í augun við tilhugsunina.
Ég gerði mér svo sannarlega ekki grein fyrir því hvað mér ætti eftir að finnast þetta erfitt, að fara svona frá fjölskyldunni minni. Þetta er svo langt frá því að vera eitthvað sambærilegt við það þegar að ég fór til Tékklands að það er bara ekki einu sinni hægt að líkja því saman.
En maður verður bara að þrauka, líka nokkuð viss um að leið og internetið þessi dásamlega uppfinning kemst aftur í lag hérna heima að þá líður mér mun betur. Þá get ég líka hent þessu inná bloggið mitt ;)
Ég er í raun bara að skrifa þetta fyrir sjálfan mig, svona til þess að hreinsa þetta allt sem var í gangi í hausnum á mér í nótt útúr mér. Það er ekki holt að vera með svona mikinn söknuð í hjartanu og á sálinni. Nú finnst mér eins og ég sé búinn að dreyfa aðeins úr honum þannig að hann er ekki bara minn heldur er hann allra.
Kveðja frá Madrid, Danni
Ótrúleg yfirferð
06. september 2009 klukkan 19:38
Það er nú meira hvað maður getur stundum verið duglegur. Í dag þá skellti ég mér í smá göngutúr, fyrst var ferðinni heitið niður á La Latinu (tók að vísu Metro-ið þangað) og þar kíkti ég á hinn stórmerkilega og stórskemmtilega útimarkað El Rastro. Eftir að hafa gengið niður, upp, fram og til baka um þennan skemmtilega markað þá arkaði ég áleiðis uppí Retiro garðinn þar sem að allt var fullt af fólki enda finnst Madrelinos ekkert skemmtilegra en að eyða sunnudagseftirmiðdegi í leti í garðinum sínum.
Eftir að hafa rölt þar aðeins um, fengið mér samloku, skrifað eitt póstkort og tekið fullt af myndum þá lá leið mín yfir á Prado safnið þar sem að ég beið í röð ásamt örugglega yfir 1000 manns til þess að geta komist frítt inn (maður er alltaf að spara sjáiði til) og þegar inn var komið þá hófst nærri því 2 klst ganga um safnið að skoða þessi líka meistaraverkin eftir hvern stórmeistaramálarann á fætur öðrum, má þer nefna menn eins og Rembrant, Goya, Caravaggio, Velázquez og marka fleiri.
Verst að það mátti ekki taka myndir inni á safninu þannig að þið verðið bara að kíkja þangað í eigin persónu til að sjá hversu magnað þetta er.
Núna er ég bara hérna heima í rólegheitum að bíða með honum Alberto eftir því að fá að vita hvenær einhver vinkona hans Alans verður komin heim því að hún var víst búin að bjóða okkur í cocktail-party heim til sín í kvöld. Þannig að eins og þið sjáið þá er alltaf nóg að gera hér í Madrid.
Hvernig á ég að hafa tíma fyrir skólann þegar að hann loksins byrjar???
Þetta er Daníel T. Daníelsson sem talar frá Madrid
Eftir að hafa rölt þar aðeins um, fengið mér samloku, skrifað eitt póstkort og tekið fullt af myndum þá lá leið mín yfir á Prado safnið þar sem að ég beið í röð ásamt örugglega yfir 1000 manns til þess að geta komist frítt inn (maður er alltaf að spara sjáiði til) og þegar inn var komið þá hófst nærri því 2 klst ganga um safnið að skoða þessi líka meistaraverkin eftir hvern stórmeistaramálarann á fætur öðrum, má þer nefna menn eins og Rembrant, Goya, Caravaggio, Velázquez og marka fleiri.
Verst að það mátti ekki taka myndir inni á safninu þannig að þið verðið bara að kíkja þangað í eigin persónu til að sjá hversu magnað þetta er.
Núna er ég bara hérna heima í rólegheitum að bíða með honum Alberto eftir því að fá að vita hvenær einhver vinkona hans Alans verður komin heim því að hún var víst búin að bjóða okkur í cocktail-party heim til sín í kvöld. Þannig að eins og þið sjáið þá er alltaf nóg að gera hér í Madrid.
Hvernig á ég að hafa tíma fyrir skólann þegar að hann loksins byrjar???
Þetta er Daníel T. Daníelsson sem talar frá Madrid
Fyrsta færslan frá Madrid
03. september 2009 klukkan 10:07
Ég hef verið að fá nokkur komment frá ákveðnum aðila um það að ég sé ekki nógu duglegur að blogga (byrjar það nú aftur) og ég get svo sem alveg viðurkennt það að ég hef ekkert verið voðalega duglegur við það síðan að ég kom hingað út þar sem að þetta er fyrsta færslan mín og ég er búinn að vera hérna úti í 4 daga.
En mér til varnaðar þá er ég búinn að setja inn fullt af myndum og video-um inná Facebook og búinn að kommenta við nær allar myndirnar þannig að fólk á að geta séð nokkurnvegin hvað ég er búinn að hafa fyri stafni hérna úti. Svo ég tali nú ekki um það að ein mynd er á við 1000 orð þannig að tæknilega séð er ég búinn að skrifa meira en ég hef nokkru sinni gert. Það hefur bara ekki verið hérna á blogginu og það er væntanlega það sem hún Hel..... nei ég meina einhver er búin að vera kvarta yfir ;)
En eins og ég sagði þá er ég búinn að vera hérna úti í 4 daga og líður bara asskoti vel. Strákarnir sem ég bý með, þeir Alan og Alberto, eru algjörir öðlingar og held ég að ég hefði bara ekki getað lent í því að búa með viðkunnanlegri mönnum. Þeir eru báðir búnir að bjóðast til að hjálpa mér við allt mögulegt eins og að kaupa langtíma Metro-kort og stofna bankareikning þannig að lífið hérna úti hreinlega leikur við mann.
Annars er ég búinn að vera að skoða ýmislegt hérna í Madrid, búinn að fara niður á Sol og Plaza de Mayor ásamt því að kíkja í Chueca og La Latina hverfin sem eru mjög flott og svona trendy hverfi, einnig röltum við aðeins um Gran Vía sem er svona stærsta gatan hér í Madrid og þar er fullt af búðum og veitingastöðum og svona. Við höfum haft það svona fyrir reglu þegar að við förum út nokkrir saman og það er einn spánverji með okkur að þá pantar hann bara fyrir allan hópinn og við borðum það allt saman. Þannig að ég er að borða fullt af mat sem ég hefði að öllum líkindum aldrei lagt uppí að panta sjálfur. Nokkuð viss um að mamma verður ánægð með það (já og mamma ég ætla að reyna að finna þetta magnesíum næst þegar að ég fer útí búð).
Það er komin svona skemmtileg hefð líka á hjá mér og Helgu, ég virðist vakna alltaf á sama tíma og þau. Ég vakna svona 9:30 sem þýðir að klukkan heima er þá 7:30 og við spjöllum yfirleitt mikið saman svona á morgnana. Ég kveð strákana áður en þeir fara í skólann og horfi á Ingu Maríu borða morgunmatinn og svona, alveg dásamlegt hvað tæknin er orðin mögnuð. Ekki alveg viss um að ég væri að höndla þetta svona vel ef það væri ekki fyrir Skype ;)
Ég hef svo sem ekkert frá miklu öðru meiru að segja annað en það að á morgun þá fer ég í skólann minn í fyrsta skiptið. Það er einhver svona kynningardagur og við fáum skoðunarferð um skólann og svona allskonar. Vona bara að stundaskráin mín verði skemmtileg og gefi mér möguleika á að njóta lífsins hér í Madrid og svo ég tali nú ekki um að kíkja heim til Íslands að sjá allt fallega og skemmtilega fólkið sem ég sakna svo mikið þaðan.
En ég ætla nú ekki að hafa þetta lengra og ég kveð því bara í bili með orðum eins frægasta íslendingsins sem býr hér í Madrid.
Þetta er Kristinn R. Ólafsson (Daníel T. Daníelsson) sem talar frá Madrid
En mér til varnaðar þá er ég búinn að setja inn fullt af myndum og video-um inná Facebook og búinn að kommenta við nær allar myndirnar þannig að fólk á að geta séð nokkurnvegin hvað ég er búinn að hafa fyri stafni hérna úti. Svo ég tali nú ekki um það að ein mynd er á við 1000 orð þannig að tæknilega séð er ég búinn að skrifa meira en ég hef nokkru sinni gert. Það hefur bara ekki verið hérna á blogginu og það er væntanlega það sem hún Hel..... nei ég meina einhver er búin að vera kvarta yfir ;)
En eins og ég sagði þá er ég búinn að vera hérna úti í 4 daga og líður bara asskoti vel. Strákarnir sem ég bý með, þeir Alan og Alberto, eru algjörir öðlingar og held ég að ég hefði bara ekki getað lent í því að búa með viðkunnanlegri mönnum. Þeir eru báðir búnir að bjóðast til að hjálpa mér við allt mögulegt eins og að kaupa langtíma Metro-kort og stofna bankareikning þannig að lífið hérna úti hreinlega leikur við mann.
Annars er ég búinn að vera að skoða ýmislegt hérna í Madrid, búinn að fara niður á Sol og Plaza de Mayor ásamt því að kíkja í Chueca og La Latina hverfin sem eru mjög flott og svona trendy hverfi, einnig röltum við aðeins um Gran Vía sem er svona stærsta gatan hér í Madrid og þar er fullt af búðum og veitingastöðum og svona. Við höfum haft það svona fyrir reglu þegar að við förum út nokkrir saman og það er einn spánverji með okkur að þá pantar hann bara fyrir allan hópinn og við borðum það allt saman. Þannig að ég er að borða fullt af mat sem ég hefði að öllum líkindum aldrei lagt uppí að panta sjálfur. Nokkuð viss um að mamma verður ánægð með það (já og mamma ég ætla að reyna að finna þetta magnesíum næst þegar að ég fer útí búð).
Það er komin svona skemmtileg hefð líka á hjá mér og Helgu, ég virðist vakna alltaf á sama tíma og þau. Ég vakna svona 9:30 sem þýðir að klukkan heima er þá 7:30 og við spjöllum yfirleitt mikið saman svona á morgnana. Ég kveð strákana áður en þeir fara í skólann og horfi á Ingu Maríu borða morgunmatinn og svona, alveg dásamlegt hvað tæknin er orðin mögnuð. Ekki alveg viss um að ég væri að höndla þetta svona vel ef það væri ekki fyrir Skype ;)
Ég hef svo sem ekkert frá miklu öðru meiru að segja annað en það að á morgun þá fer ég í skólann minn í fyrsta skiptið. Það er einhver svona kynningardagur og við fáum skoðunarferð um skólann og svona allskonar. Vona bara að stundaskráin mín verði skemmtileg og gefi mér möguleika á að njóta lífsins hér í Madrid og svo ég tali nú ekki um að kíkja heim til Íslands að sjá allt fallega og skemmtilega fólkið sem ég sakna svo mikið þaðan.
En ég ætla nú ekki að hafa þetta lengra og ég kveð því bara í bili með orðum eins frægasta íslendingsins sem býr hér í Madrid.
Þetta er Kristinn R. Ólafsson (Daníel T. Daníelsson) sem talar frá Madrid